Je doet er zelf ook niets aan

Een column geschreven voor En toch...
Ik schrijf wel even een column. Snel mijn dag doornemen, een punt van irritatie pakken en een vlijmscherp verhaal produceren. Ik weet het al, die aso van vanmiddag op de weg. Hij nam gewoon voorrang. Zo fout en zo irritant dat mensen zich maar dingen toe eigenen die niet van hen zijn. En met een houding alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Bah!
Er is echter een probleem. Uiteraard zal ik altijd zeggen dat ik een goed bestuurder ben, maar ik weet zeker dat er mensen zijn die mij een aso in het verkeer vinden. En dat ben ik soms ook, dus ben ik hypocriet bezig als ik hier een column over schrijf. Weg aanleiding voor een vlijmscherp verhaal.

Deze redenatie wordt ook veel gebruikt in het christelijke wereldje. Dit denken is zo ingeburgerd dat je vaak niet merkt hoe geniepig het gaat als je ergens kritiek op hebt. “Jij doet er zelf ook niets aan.” is dan de deksel die je op je neus krijgt. De deksel heeft meerdere varianten: “Heb je een alternatief dan?” “Denk je dat jij het beter kan?”
Het is de vernietigende verwachting of zelfs eis dat je consequent, congruent en altijd perfect moet zijn. Als je dit niet bent of als je hebt geen verstand van zaken, dan heb je geen recht van spreken. Hiermee wordt je mond gesnoerd en mag je niets meer zeggen of vinden. Want alleen wie zonder zonde is werpe de eerste steen.......
Door deze manier van denken roesten dingen vast, krijgen nieuwe ideeën geen ruimte om geboren te worden, sterft creativiteit en verschraalt het landschap.

Toch nog een aanleiding uiteindelijk. Ik ben een aso op de weg, en toch.......
Dan maar hypocriet, maar er zijn dingen die gezegd moeten worden. Er zijn gedachtes en ideeën die ruimte nodig hebben om levensvatbaar te worden. Ik ben niet zonder zonde, maar blijf wel steentjes gooien!

Zomaar | 09 sep 05 |

Reacties

U bent de eerste.

Uw reactie
Naam
Website
E-mail

Hoe schrijf je roos?

Onthoud wie ik ben