Vingertje

Life-log alert: Soms moeten mensen wat stoom afblazen of gewoon even zeiken. Over het algemeen kan ik daar maar beperkt tegen, maar houd ik het wel even vol om het aan te horen. Vandaag was er ook weer iemand aan het zeuren en plaatste ik ontspannen de opmerking: "Wat maakt het nou uit...." Over een afstand van een meterje of vier moest ik er aan geloven. Nogmaals, ik houd het wel even vol, maar toen ik opkeek, zag ik tot mijn verbazing dat ik het vingertje kreeg tijdens de tirade die nu op mij was gericht. (Want ondertussen was ik door mijn relativerend bedoelde opmerking de verpersoonlijking van het morele verval geworden.) En niet zomaar het vingertje die de lucht in ging, maar een met-het-lichaam-half-uit-de-stoel-komende-recht-op-mijn-wijzende vinger.
Na dit schouwspel even te hebben aangekeken, voelde ik een serieuze ontploffing van mijn kant komen en heb met alle redelijkheid die ik nog kon vinden de tirade afgekapt met de woorden: "Fijn dat jij dat over mij vindt." Daarna ben ik weggevlucht van de vinger en het dreigende bloedbad wat ik de aanstichter van zou zijn.

Wat is dat toch met dat vingertje?

Zomaar | 14 mei 07 |

Reacties

U bent de eerste.

Uw reactie
Naam
Website
E-mail

Hoe schrijf je boom?

Onthoud wie ik ben